Kiedy góral umiera | |
| Wykonawca : Harlem | |
| Kiedy góral umiera | E |
| To góry w żalu sine | E7 |
| Pochylają nad nim głowy | A |
| Jak nad swoim synem | E |
| Las w oddali szumi mu | fis |
| Odwieczną pieśń bukową | A E |
| A on długo sposobi się | fis |
| Przed najdalszą drogą | A E |
| Kiedy góral umiera | |
| To nikt nad nim nie płacze | |
| Siedzi, czeka, aż Kostucha | |
| W okno zakołacze | |
| Oczy jeszcze raz podniesie | |
| Wysoko, do nieba | |
| By pożegnać góry swoje | |
| By im coś zaśpiewać | |
| Ref.: Góry moje, wierchy moje | E |
| Otwórzcie swe ramiona | fis |
| Niech na miękkim z mchu posłaniu | A |
| Cichuteńko skonam | E |
| Ojcze mój, Halny Wietrze | E |
| Powiej ku północy | fis |
| Ciepłą, drżącą swoją ręką | A |
| Zamknij zgasłe oczy | E |
| Bym mógł w ziemię wrosnąć | fis |
| Strzelić potem do słońca smreczyną | A E |
| I na zawsze szumieć już | fis |
| Nad swoją dziedziną | A E |
| Kiedy góral umiera | |
| To dzwony mu nie grają | |
| Cicho wspina się pod bramy | |
| Góralskiego Raju | |
| Tylko strumień na kamieniach | |
| Żałobną nutę składa | |
| Tylko nocka chmurnooka | |
| Górom opowiada | |
| A gdy góral już umrze | |
| To nikt nie układa baśni | |
| Tylko w niebie roziskrzonym | |
| Mała gwiazdka gaśnie | |
| Ziemie twardą, szorstką ręką | |
| Tuli go do siebie | |
| By na zawsze już mógł zostać | |
| Pod góralskim niebem | |
poniedziałek, 26 marca 2012
Kiedy góral umiera
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz