Jest taki samotny dom
	Wykonawca : Budka Suflera
Uderzył deszcz, wybuchła noc, przy drodze pusty dwór.	e D a h
W katedrach drzew, w przyłbicach gór wagnerowski ton.	e D a H
Za witraża dziwnym szkłem pustych komnat chłód.
W szary pył rozbity czas, martwy, pusty dwór.
Dorzucam drew, bo ogień zgasł, ciągle burza trwa.	e h7 a7 h
Nagle seria barw i mnóstwo świec, ktoś na skrzypcach gra.
Gotyckie odrzwia chylą się i skrzypiąc suną w bok,
I biała pani płynie, z nich, w brylantowej mgle.	e h7 a H
Zawirował z nami dwór, rudych włosów płomień.
Nad górami lecę, lecę z nią, różę trzymam w dłoni,
A po nocy przychodzi dzień, a po burzy spokój.	h e G e h e
Nagle ptaki budzą mnie, tłukąc się do okien.	/x2
Znowu szary, pusty dom, gdzie schroniłem się,
I najmilsza z wszystkich, wszystkich mi, na witraża szkle.
Znowu w drogę, drogę trzeba iść, w życie się zanurzyć.
Chociaż w ręce jeszcze tkwi lekko zwiędła róża.
Lecz po nocy przychodzi dzień, a po burzy spokój.
Nagle ptaki budzą mnie, tłukąc się do okien.
Nagle ptaki budzą mnie, tłukąc się do okien.